Polska szkoła eseju

esejEsej to bardzo szerokie pojęcie gatunkowe. W tej formie wypowiedzi można zawrzeć praktycznie wszystko, począwszy od rozważań na tematy polityczne na osobistych wyznaniach skończywszy. Można śmiało powiedzieć, że esej to gatunek synkretyczny, który łączy w sobie wiele cech rożnych innych gatunków literackich. Esej jest luźną formą wypowiedzi, dlatego też pisarze bardzo ją lubią, nie trzyma się ona w żadnych ramach, co znaczy że nie ogranicza twórczego myślenia.

Termin „Odwilż” dotyczy zdarzeń w Polsce w latach od 1956 roku. Władza komunistyczna troszkę zelżała, cenzura zmniejszyła swoje ostrze, a w polityce powiało świeżością. Wszystkie zmiany zaczęły się od śmierci Józefa Stalina w 1953 roku. „Odwilż” miała także duże znaczenie dla literatury polskiej. Lżejsza cenzura oznaczała większą możliwość wyrażania własnych poglądów przez pisarzy. Artyści także zaczynali rozumieć, czym właściwie jest komunizm i nawet jeśli wcześniej mu hołdowali, w czasie „Odwilży” zrozumieli swój błąd.

W literaturze polskiej znajdziemy wiele przykładów naprawdę wybitnych talentów, jednak nie musimy szukać daleko w czasie, gdyż nawet współcześnie możemy zatrzymać swój podziw na wierszach Czesława Miłosza. Ten genialny poeta niestety już nie żyje, jednak pozostawił po sobie naprawdę wiele piękny dzieł, zarówno poetyckich jak i prozatorskich. Czesław Miłosz przechodził w swoim żuciu różne etapy twórcze, jednak najbardziej znana jest jego poezja metafizyczna.